|
[र] मम पराणसमा भार्या दष्टासीद भुजगेन ह तत्र मे समयॊ घॊर आत्मनॊरग वै कृतः हन्यां सदैव भुजगं यं यं पश्येयम इत्य उत ततॊ ऽहं तवां जिघांसामि जीवितेन विमॊक्ष्यसे [दु] अन्ये ते भुजगा विप्र ये दशन्तीह मानवान डुण्डुभान अहि गन्धेन न तवं हिंसितुम अर्हसि एकान अर्थान पृथग अर्थान एकदुःखान पृथक सुखान डुण्डुभान धर्मविद भूत्वा न तवं हिंसितुम अर्हसि [सूत] इति शरुत्वा वचस तस्य भुजगस्य रुरुस तदा नावदीद भयसंविग्न ऋषिं मत्वाथ डुण्डुभम उवाच चैनं भगवान रुरुः संशमयन्न इव कामया भुजग बरूहि कॊ ऽसीमां विक्रियां गतः [दु] अहं पुरा रुरॊ नाम्ना ऋषिर आसं सहस्रपात सॊ ऽहं शापेन विप्रस्य भुजगत्वम उपागतः [रु] किमर्थं शप्तवान करुद्धॊ दविजस तवां भुजगॊत्तम कियन्तं चैव कालं ते वपुर एतद भविष्यति |
[r] mama prāṇasamā bhāryā daṣṭāsīd bhujagena ha tatra me samayo ghora ātmanoraga vai kṛtaḥ hanyāṃ sadaiva bhujagaṃ yaṃ yaṃ paśyeyam ity uta tato 'haṃ tvāṃ jighāṃsāmi jīvitena vimokṣyase [du] anye te bhujagā vipra ye daśantīha mānavān ḍuṇḍubhān ahi gandhena na tvaṃ hiṃsitum arhasi ekān arthān pṛthag arthān ekaduḥkhān pṛthak sukhān ḍuṇḍubhān dharmavid bhūtvā na tvaṃ hiṃsitum arhasi [sūta] iti śrutvā vacas tasya bhujagasya rurus tadā nāvadīd bhayasaṃvigna ṛṣiṃ matvātha ḍuṇḍubham uvāca cainaṃ bhagavān ruruḥ saṃśamayann iva kāmayā bhujaga brūhi ko 'sīmāṃ vikriyāṃ gataḥ [du] ahaṃ purā ruro nāmnā ṛṣir āsaṃ sahasrapāt so 'haṃ śāpena viprasya bhujagatvam upāgataḥ [ru] kimarthaṃ śaptavān kruddho dvijas tvāṃ bhujagottama kiyantaṃ caiva kālaṃ te vapur etad bhaviṣyati |
