|
[सू] इत्य उक्तॊ गरुडः सर्पैर ततॊ मातरम अब्रवीत गच्छाम्य अमृतम आहर्तुं भक्ष्यम इच्छामि वेदितुम [वि] समुद्रकुक्षाव एकान्ते निषादालयम उत्तमम सहस्राणाम अनेकानां तान भुक्त्वामृतम आनय न तु ते बराह्मणं हन्तुं कार्या बुद्धिः कदा चन अवध्यसर्वभूतानां बराह्मणॊ हय अनलॊपमः अग्निर अर्कॊ विषं शस्त्रं विप्रॊ भवति कॊपितः भूतानाम अग्रभुग विप्रॊ वर्णश्रेष्ठः पिता गुरुः [ग] यथाहम अभिजानीयां बराह्मणं लक्षणैः शुभैः तन मे कारणतॊ मातः पृच्छतॊ वक्तुम अर्हसि [वि] यस ते कण्ठम अनुप्राप्तॊ निगीर्णं बडिशं यथा दहेद अङ्गारवत पुत्र तं विद्याद बाह्मणर्षभम [सू] परॊवाच चैनं विनता पुत्रहार्दाद इदं वचः जानन्त्य अप्य अतुलं वीर्यम आशीर्वादसमन्वितम पक्षौ ते मारुतः पातु चन्द्रः पृष्ठं तु पुत्रक शिरस तु पातु ते वह्निर भास्करः सर्वम एव तु अहं च ते सदा पुत्र शान्ति सवस्ति परायणा अरिष्टं वरज पन्थानं वत्स कार्यार्थसिद्धये ततः स मातुर वचनं निशम्य; वितत्य पक्षौ नभ उत्पपात ततॊ निषादान बलवान उपागमद; बुभुक्षितः काल इवान्तकॊ महान स तान निषादान उपसंहरंस तदा; रजः समुद्धूय नभःस्पृशं महत समुद्रकुक्षौ च विशॊषयन पयः; समीपगान भूमिधरान विचालयन ततः सचक्रे महद आननं तदा; निषादमार्गं परतिरुध्य पक्षिराट ततॊ निषादास तवरिताः परवव्रजुर; यतॊ मुखं तस्य भुजंगभॊजितः तद आननं विवृतम अतिप्रमाणवत; समभ्ययुर गगनम इवार्दिताः खगाः सहस्रशः पवनरजॊ ऽभरमॊहिता; महानिल परचलित पादपे वने ततः खगॊ वदनम अमित्रतापनः; समाहरत परिचपलॊ महाबलः निषूदयन बहुविध मत्स्यभक्षिणॊ; बुभुक्षितॊ गगनचरेश्वरस तदा |
[sū] ity ukto garuḍaḥ sarpair tato mātaram abravīt gacchāmy amṛtam āhartuṃ bhakṣyam icchāmi veditum [vi] samudrakukṣāv ekānte niṣādālayam uttamam sahasrāṇām anekānāṃ tān bhuktvāmṛtam ānaya na tu te brāhmaṇaṃ hantuṃ kāryā buddhiḥ kadā cana avadhyasarvabhūtānāṃ brāhmaṇo hy analopamaḥ agnir arko viṣaṃ śastraṃ vipro bhavati kopitaḥ bhūtānām agrabhug vipro varṇaśreṣṭhaḥ pitā guruḥ [ga] yathāham abhijānīyāṃ brāhmaṇaṃ lakṣaṇaiḥ śubhaiḥ tan me kāraṇato mātaḥ pṛcchato vaktum arhasi [vi] yas te kaṇṭham anuprāpto nigīrṇaṃ baḍiśaṃ yathā dahed aṅgāravat putra taṃ vidyād bāhmaṇarṣabham [sū] provāca cainaṃ vinatā putrahārdād idaṃ vacaḥ jānanty apy atulaṃ vīryam āśīrvādasamanvitam pakṣau te mārutaḥ pātu candraḥ pṛṣṭhaṃ tu putraka śiras tu pātu te vahnir bhāskaraḥ sarvam eva tu ahaṃ ca te sadā putra śānti svasti parāyaṇā ariṣṭaṃ vraja panthānaṃ vatsa kāryārthasiddhaye tataḥ sa mātur vacanaṃ niśamya; vitatya pakṣau nabha utpapāta tato niṣādān balavān upāgamad; bubhukṣitaḥ kāla ivāntako mahān sa tān niṣādān upasaṃharaṃs tadā; rajaḥ samuddhūya nabhaḥspṛśaṃ mahat samudrakukṣau ca viśoṣayan payaḥ; samīpagān bhūmidharān vicālayan tataḥ sacakre mahad ānanaṃ tadā; niṣādamārgaṃ pratirudhya pakṣirāṭ tato niṣādās tvaritāḥ pravavrajur; yato mukhaṃ tasya bhujaṃgabhojitaḥ tad ānanaṃ vivṛtam atipramāṇavat; samabhyayur gaganam ivārditāḥ khagāḥ sahasraśaḥ pavanarajo 'bhramohitā; mahānila pracalita pādape vane tataḥ khago vadanam amitratāpanaḥ; samāharat paricapalo mahābalaḥ niṣūdayan bahuvidha matsyabhakṣiṇo; bubhukṣito gaganacareśvaras tadā |
