|
[दरौ] इमं तु ते मार्गम अपेतदॊषं; वक्ष्यामि चित्तग्रहणाय भर्तुः यस्मिन यथावत सखिवर्तमाना; भर्तारम आच्छेत्स्यसि कामिनीभ्यः नैतादृशं दैवतम अस्ति सत्ये; सर्वेषु लॊकेषु सदैवतेषु यथा पतिस तस्य हि सर्वकामा; लभ्याः परसादे कुपितश च हन्यात तस्माद अपत्यं विविधाश च भॊगाः; शय्यासनान्य अद्भुतदर्शनानि वस्त्राणि माल्यानि तथैव गन्धाः; सवर्गश च लॊकॊ विषमा च कीर्तिः सुखं सुखेनेह न जातु लभ्यं; दुःखेन साध्वी लभते सुखानि सा कृष्णम आराधय सौहृदेन; परेम्णा च नित्यं परतिकर्मणा च तथाशनैश चारुभिर अग्र्यमाल्यैर; दाक्षिण्ययॊगैर विविधैश च गन्धैः अस्याः परियॊ ऽसमीति यथा विदित्वा; तवाम एव संश्लिष्यति सर्वभावैः शरुत्वा सवरं दवारगतस्य भर्तुः; परत्युत्थिता तिष्ठ गृहस्य मध्ये दृष्ट्वा परविष्टं तवरितासनेन; पाद्येन चैव परतिपूजय तवम संप्रेषितायाम अथ चैव दास्याम; उत्थाय सर्वं सवयम एव कुर्याः जानातु कृष्णस तव भावम एतं; सर्वात्मना मां भजतीति सत्ये तवत्संनिधे यत कथयेत पतिस ते; यद्य अप्य अगुह्यं परिरक्षितव्यम का चित सपत्नी तव वासुदेवं; परत्यादिशेत तेन भवेद विरागः परियांश च रक्तांश च हितांश च भर्तुस; तान भॊजयेथा विविधैर उपायैः दवेष्यैर अपक्षैर अहितैश च तस्य; भिद्यस्व नित्यं कुहकॊद्धतैश च मदं परमादं पुरुषेषु हित्वा; संयच्छ भावं परतिगृह्य मौनम परद्युम्न साम्बाव अपि ते कुमारौ; नॊपासितव्यौ रहिते कदा चित महाकुलीनाभिर अपापिकाभिः; सत्रीभिः सतीभिस तव सख्यम अस्तु चण्डाश च शौण्डाश च महाशनाश च; चौराश च दुष्टाश चपलाश च वर्ज्याः एतद यशस्यं भग वेदनं च; सवर्ग्यं तथा शत्रुनिबर्हणं च महार्हमाल्याभरणाङ्गरागा; भर्तारम आराधय पुण्यगन्धा |
[drau] imaṃ tu te mārgam apetadoṣaṃ; vakṣyāmi cittagrahaṇāya bhartuḥ yasmin yathāvat sakhivartamānā; bhartāram ācchetsyasi kāminībhyaḥ naitādṛśaṃ daivatam asti satye; sarveṣu lokeṣu sadaivateṣu yathā patis tasya hi sarvakāmā; labhyāḥ prasāde kupitaś ca hanyāt tasmād apatyaṃ vividhāś ca bhogāḥ; śayyāsanāny adbhutadarśanāni vastrāṇi mālyāni tathaiva gandhāḥ; svargaś ca loko viṣamā ca kīrtiḥ sukhaṃ sukheneha na jātu labhyaṃ; duḥkhena sādhvī labhate sukhāni sā kṛṣṇam ārādhaya sauhṛdena; premṇā ca nityaṃ pratikarmaṇā ca tathāśanaiś cārubhir agryamālyair; dākṣiṇyayogair vividhaiś ca gandhaiḥ asyāḥ priyo 'smīti yathā viditvā; tvām eva saṃśliṣyati sarvabhāvaiḥ śrutvā svaraṃ dvāragatasya bhartuḥ; pratyutthitā tiṣṭha gṛhasya madhye dṛṣṭvā praviṣṭaṃ tvaritāsanena; pādyena caiva pratipūjaya tvam saṃpreṣitāyām atha caiva dāsyām; utthāya sarvaṃ svayam eva kuryāḥ jānātu kṛṣṇas tava bhāvam etaṃ; sarvātmanā māṃ bhajatīti satye tvatsaṃnidhe yat kathayet patis te; yady apy aguhyaṃ parirakṣitavyam kā cit sapatnī tava vāsudevaṃ; pratyādiśet tena bhaved virāgaḥ priyāṃś ca raktāṃś ca hitāṃś ca bhartus; tān bhojayethā vividhair upāyaiḥ dveṣyair apakṣair ahitaiś ca tasya; bhidyasva nityaṃ kuhakoddhataiś ca madaṃ pramādaṃ puruṣeṣu hitvā; saṃyaccha bhāvaṃ pratigṛhya maunam pradyumna sāmbāv api te kumārau; nopāsitavyau rahite kadā cit mahākulīnābhir apāpikābhiḥ; strībhiḥ satībhis tava sakhyam astu caṇḍāś ca śauṇḍāś ca mahāśanāś ca; caurāś ca duṣṭāś capalāś ca varjyāḥ etad yaśasyaṃ bhaga vedanaṃ ca; svargyaṃ tathā śatrunibarhaṇaṃ ca mahārhamālyābharaṇāṅgarāgā; bhartāram ārādhaya puṇyagandhā |
