|
tasminn eva tataḥ kāle rājaputrī tv aninditā rūpayauvanasaṃpannaṃ bhūṣaṇottamabhūṣitam tato dṛṣṭvaiva vaidehī rāvaṇaṃ rākṣasādhipam prāvepata varārohā pravāte kadalī yathā ūrubhyām udaraṃ chādya bāhubhyāṃ ca payodharau upaviṣṭā viśālākṣī rudantī varavarṇinī daśagrīvas tu vaidehīṃ rakṣitāṃ rākṣasīgaṇaiḥ dadarśa dīnāṃ duḥkhārtaṃ nāvaṃ sannām ivārṇave asaṃvṛtāyām āsīnāṃ dharaṇyāṃ saṃśitavratām chinnāṃ prapatitāṃ bhūmau śākhām iva vanaspateḥ malamaṇḍanadigdhāṅgīṃ maṇḍanārhām amaṇḍitām samīpaṃ rājasiṃhasya rāmasya viditātmanaḥ saṃkalpahayasaṃyuktair yāntīm iva manorathaiḥ śuṣyantīṃ rudatīm ekāṃ dhyānaśokaparāyaṇām duḥkhasyāntam apaśyantīṃ rāmāṃ rāmam anuvratām veṣṭamānām athāviṣṭāṃ pannagendravadhūm iva dhūpyamānāṃ graheṇeva rohiṇīṃ dhūmaketunā vṛttaśīle kule jātām ācāravati dhārmike punaḥ saṃskāram āpannāṃ jātam iva ca duṣkule sannām iva mahākīrtiṃ śraddhām iva vimānitām prajñām iva parikṣīṇām āśāṃ pratihatām iva āyatīm iva vidhvastām ājñāṃ pratihatām iva dīptām iva diśaṃ kāle pūjām apahṛtām iva padminīm iva vidhvastāṃ hataśūrāṃ camūm iva prabhām iva tapodhvastām upakṣīṇām ivāpagām vedīm iva parāmṛṣṭāṃ śāntām agniśikhām iva paurṇamāsīm iva niśāṃ rāhugrastendumaṇḍalām utkṛṣṭaparṇakamalāṃ vitrāsitavihaṃgamām hastihastaparāmṛṣṭām ākulāṃ padminīm iva patiśokāturāṃ śuṣkāṃ nadīṃ visrāvitām iva parayā mṛjayā hīnāṃ kṛṣṇapakṣe niśām iva sukumārīṃ sujātāṅgīṃ ratnagarbhagṛhocitām tapyamānām ivoṣṇena mṛṇālīm aciroddhṛtām gṛhītāmālitāṃ stambhe yūthapena vinākṛtām niḥśvasantīṃ suduḥkhārtāṃ gajarājavadhūm iva ekayā dīrghayā veṇyā śobhamānām ayatnataḥ nīlayā nīradāpāye vanarājyā mahīm iva upavāsena śokena dhyānena ca bhayena ca parikṣīṇāṃ kṛśāṃ dīnām alpāhārāṃ tapodhanām āyācamānāṃ duḥkhārtāṃ prāñjaliṃ devatām iva bhāvena raghumukhyasya daśagrīvaparābhavam samīkṣamāṇāṃ rudatīm aninditāṃ; supakṣmatāmrāyataśuklalocanām anuvratāṃ rāmam atīva maithilīṃ; pralobhayām āsa vadhāya rāvaṇaḥ |
तस्मिन्न एव ततः काले राजपुत्री तव अनिन्दिता रूपयौवनसंपन्नं भूषणॊत्तमभूषितम ततॊ दृष्ट्वैव वैदेही रावणं राक्षसाधिपम परावेपत वरारॊहा परवाते कदली यथा ऊरुभ्याम उदरं छाद्य बाहुभ्यां च पयॊधरौ उपविष्टा विशालाक्षी रुदन्ती वरवर्णिनी दशग्रीवस तु वैदेहीं रक्षितां राक्षसीगणैः ददर्श दीनां दुःखार्तं नावं सन्नाम इवार्णवे असंवृतायाम आसीनां धरण्यां संशितव्रताम छिन्नां परपतितां भूमौ शाखाम इव वनस्पतेः मलमण्डनदिग्धाङ्गीं मण्डनार्हाम अमण्डिताम समीपं राजसिंहस्य रामस्य विदितात्मनः संकल्पहयसंयुक्तैर यान्तीम इव मनॊरथैः शुष्यन्तीं रुदतीम एकां धयानशॊकपरायणाम दुःखस्यान्तम अपश्यन्तीं रामां रामम अनुव्रताम वेष्टमानाम अथाविष्टां पन्नगेन्द्रवधूम इव धूप्यमानां गरहेणेव रॊहिणीं धूमकेतुना वृत्तशीले कुले जाताम आचारवति धार्मिके पुनः संस्कारम आपन्नां जातम इव च दुष्कुले सन्नाम इव महाकीर्तिं शरद्धाम इव विमानिताम परज्ञाम इव परिक्षीणाम आशां परतिहताम इव आयतीम इव विध्वस्ताम आज्ञां परतिहताम इव दीप्ताम इव दिशं काले पूजाम अपहृताम इव पद्मिनीम इव विध्वस्तां हतशूरां चमूम इव परभाम इव तपॊध्वस्ताम उपक्षीणाम इवापगाम वेदीम इव परामृष्टां शान्ताम अग्निशिखाम इव पौर्णमासीम इव निशां राहुग्रस्तेन्दुमण्डलाम उत्कृष्टपर्णकमलां वित्रासितविहंगमाम हस्तिहस्तपरामृष्टाम आकुलां पद्मिनीम इव पतिशॊकातुरां शुष्कां नदीं विस्राविताम इव परया मृजया हीनां कृष्णपक्षे निशाम इव सुकुमारीं सुजाताङ्गीं रत्नगर्भगृहॊचिताम तप्यमानाम इवॊष्णेन मृणालीम अचिरॊद्धृताम गृहीतामालितां सतम्भे यूथपेन विनाकृताम निःश्वसन्तीं सुदुःखार्तां गजराजवधूम इव एकया दीर्घया वेण्या शॊभमानाम अयत्नतः नीलया नीरदापाये वनराज्या महीम इव उपवासेन शॊकेन धयानेन च भयेन च परिक्षीणां कृशां दीनाम अल्पाहारां तपॊधनाम आयाचमानां दुःखार्तां पराञ्जलिं देवताम इव भावेन रघुमुख्यस्य दशग्रीवपराभवम समीक्षमाणां रुदतीम अनिन्दितां; सुपक्ष्मताम्रायतशुक्ललॊचनाम अनुव्रतां रामम अतीव मैथिलीं; परलॊभयाम आस वधाय रावणः |
